Eerste Generatie Show
Eerste Generatie Show
Eerste Generatie Show
Eerste Generatie Show
de startpagina 2018 de startpagina 2017 de startpagina 2016 de startpagina 2015 de startpagina 2014 de startpagina 2013 de startpagina 2012 de startpagina
de startpagina 2011 de startpagina 2010 de startpagina 2009 de startpagina 2008 de startpagina 2007 de startpagina 2006 de startpagina
Vilan van de Loo

2012

Woensdag 23 mei 2012: Vrouwenkorps KNIL

Mevrouw P. Doorman- Van Zonneveld vertelde over haar tijd bij het Vrouwenkorps KNIL: hoe ze van de ene op de andere dag zich ziek meldde en tekende. Daarna kwam ze in Indië terecht, waar ze opklom tot eerste luitenant. Ze schetste een beeld van een besloten wereld van meisjes en vrouwen, waarvan de meesten weinig of geen aanraking hadden met de oorlog. Uit de zaal kwamen vragen, en een mevrouw wist dat haar zuster bij het KNIL veel gewonden had verpleegd. Maar toch, de oorlog, het ontwikkelende nationalisme, dat was veraf in deze jaren. In 1948 had mevrouw het contract uitgediend. In Nederland wist niemand haast iets van het Vrouwenkorps. Ja, de Marva, dat wist iedereen.

 

Donderdag 24 mei 2012
Djam Boekoe in gesprek met Wies Koppijn (links) en Berthe Korvinus (midden). Een bijzonder gesprek met twee schrijfsters, die elk op een eigen manier over herinneren, zwijgen, praten en schrijven vertelde. Wies vertelde over haar roman Hally, waarin een waargebeurd verhaal over een jong Indisch meisje staat. Het verhaal heeft meer dan dertig jaar in haar moeten rijpen, toen pas kon ze erover schrijven. In de tussentijd schreef Wies haar autobiografie Krakepoot en zorgde ze ervoor dat het autobiografische manuscript van haar vader werd uitgegeven.

Het boek Salto naar het leven van Berthe intrigeerde me ook. Zo'n optimistische titel, ondanks alles. In haar kampjeugd had Berthe een bron van kracht gevonden, om zich in te zetten voor vrouwen en kinderen. Dat is heel goed gelukt, via allerlei grote en internationale organisaties. Lichtend voorbeeld was haar moeder.

Wat een sterke vrouwen, dacht ik achteraf, en wat een veerkracht. De generatie van voor de oorlog lijkt zoveel sterker dan de generaties nu.

 

Zondag 27 mei 2012
Zusters Ursulinen. Van links naar rechts: zuster Marij (in Indonesië bekend als zuster Bernadette), naast haar zuster Vera en naast haar oud-leerlinge Tineke Douwes, zoals ze toen heette. Wat een verhalen kwamen er, en wat konden de zusters mooi vertellen. Zuster Marij was onder andere werkzaam geweest in het noviciaat van Bandung en ze was ook lerares Engels; Zuster Vera gaf onder meer cursussen op Flores. We keken naar foto's, we luisterden naar het liedje Servius dat beide zusters zongen. Het was opvallend hoe veelzijdig het praktisch het werk was, van babyzorg tot en met preken. De kerk daar keek naar wat er nodig was, en niet of je man of vrouw was. Tineke vertelde over de late jaren '40, toen ze op de H.B.S van Sancta Ursula zat, drie jaar lang. En ook hier: mooie oude foto's. De volle zaal luisterde ademloos: velen hadden een band met de Ursulinen.


TongTong

Pasar Malam