zaterdag 27 mei 2006: "Herinneringen doorgeven, waarom?"

(van links naar rechts) Tineke, G.J. en Dick van Lonkhuyzen

Drie kinderen uit één gezin, alledrie uit de Eerste Generatie, en elk van hen schrijft of vertelt over vroeger. Over Indië.

Waarom moet dat eigenlijk, die herinneringen doorgeven? Vroeger is voorbij, zeggen ze, dat moet je met rust kunnen laten. Anderen vinden dat het verleden altijd doorwerkt op het heden. En hoe moet dat met Indië?

Wie zal zeggen wat Indië is geweest? Hoe het was voor de oorlog begon? Hoe de geuren van het land waren, de mensen, al die bevolkingsgroepen, hoe er gekeken werd naar de kleur van je huid? Het eten dat daar anders smaakte, de avonden, de mandikamer, alles groot en klein dat Indië was, iemand moet het vertellen, zodat de anderen het ook kunnen weten.

Herinneringen doorgeven is een manier om Indië te bewaren. Twee van de drie kinderen schreven hun herinneringen op. De derde, journalist G.J. vertelt liever maar gaf wel de gouden tip voor wie schrijven wil: "Begin met één herinnering, doet er niet toe wat. Dan komt de tweede vanzelf, en zo gaat het verder. Gewoon beginnen.